Misschien wel het grootste wonder in Gods schepping is dat Hij de mens maakte als man en vrouw, Gen.1:27. Je bent nooit alleen maar ‘mens’, maar altijd mannelijk of vrouwelijk mens.
Dat verschil gaat veel verder dan alleen het lichamelijke.

Mannen en vrouwen hebben elkaar nodig. God heeft dat gezegd en Adam moest het zelf ook ervaren, Gen.2:18-22. Die onderlinge aanvulling zie je op allerlei gebied. Het verschil tussen man en vrouw is niet iets dat zoveel mogelijk overwonnen moet worden, maar waar je juist het mooie uit mag halen.

God zelf heeft voorgeschreven dat steeds één man en één vrouw elkaar heel bijzonder zullen aanvullen en helpen, in een huwelijk.
De blijvende grondwet voor het huwelijk is Genesis 2:24 (herhaald door Christus, Matt.19:5, en Paulus, Ef.5:31). Drie stappen:
- zich losmaken van zijn vader en moeder: een periode afsluiten, nieuw begin maken
- zich hechten aan zijn vrouw: onverbrekelijke liefdesband
- één van lichaam worden: totale levenseenheid (meer dan lichamelijk)

Het huwelijk is
- door God ingesteld
- exclusief, één man met één vrouw
- een officiële, openlijke daad (Gen.2:24, losmaken van ouderlijk huis; zie ook Deut.7:3,   1 Kor.7:36-38, ouders zijn er bij betrokken; Deut.22:29, bruidsschat, dus officiële overeenkomst; toen in familieverband, nu via de overheid)
- een activiteit van Gód (Mat.19:6, God heeft verbonden)
- allesomvattend; ‘één lichaam’ is meer dan gemeenschap hebben; totale levenseenheid
- blijvend (Mat.19:1-12, 1 Kor.7:10). De dood God gelegde huwelijksband wordt alleen verbroken door de dood of door een derde (overspel).

Doel van het huwelijk
- elkaar helpen bij de levensontplooiing tot eer van God
- kinderen krijgen
- hoererij voorkomen (1 Kor.7:2)

VRAGEN EN DISCUSSIEPUNTEN bij thema 1

Vooral bedoeld voor het gesprek met z’n tweeën. 

1 Het huwelijk is een blijvende band. Je belooft elkaar trouw te blijven tot de dood je zal scheiden.
Kun je dat elkaar wel beloven?
Liefde is gevoel - dat kun je toch niet dwingen?

2 Eén zijn - hoe ver gaat dat? Moet je het over alles met elkaar eens zijn?
Je zou eens ieder kunnen opschrijven over welke punten je het eens moet zijn als je trouwt - en dat dan met elkaar vergelijken.

3 Wat doe je als je voelt dat de liefde weg is?
Het schijnt dat de Arabieren zeggen: jullie trouwen met de vrouw van wie je houdt; wij houden van de vrouw met wie we getrouwd zijn.

4 Man en vrouw vullen elkaar aan. Weet je van elkaar waarin je elkaar nodig hebt?
Schrijf ieder op wat je zwakke en sterke punten zijn en waarin je dus elkaar kunt aanvullen. Vergelijk dat met elkaar.

5 Waarom kies/koos je er niet voor om te gaan samenwonen? Kun je dat uitleggen aan iemand die samenwonen heel gewoon vindt?

6 Je losmaken van je ouders, dat is meer dan het huis uit gaan. Het gaat om de vraag: welke (emotionele) band is het sterkst, met je ouders of met je man/vrouw?
Hoe ligt dat bij ieder van jullie? Waaraan merk je dat? Wat weegt zwaarder bij een beslissing: wat je man/vrouw vindt of hoe je ouders er over denken?

7 Je losmaken van je ouders, dat vraagt ook iets van je ouders. Ze moeten je laten gaan. Doen ze dat? Doen je (a.s.) schoonouders dat? Is dat bespreekbaar?

8 Wat maakt van een huwelijk een christelijk huwelijk?

A DE VERHOUDING VAN MAN EN VROUW IN HET HUWELIJK1 Geloofsuitgangspunt: de ideale verhouding binnen het huwelijk leer je niet vanuit je eigen gevoel of van de cultuur waarin je leeft. Alleen God leert die ons.

2 Het nieuwe huwelijksformulier (Liturgisch Katern) zet terecht de eenheid van man en vrouw voorop. Je bent allereerst mede-christenen van elkaar. Petrus zegt tegen de mannen: Behandel je vrouw met respect, want zij deelt samen met u in de genade van het nieuwe leven, 1 Petr.3:7. In het huwelijk geldt dus wat Paulus tegen heel de gemeente zegt: Aanvaard elkaars gezag uit eerbied voor Christus (Efez.5:21).
Van Christus leer je hoe je een ander moet dienen. Verneder jezelf om de ander te helpen; was hem/haar de voeten (Joh.13). Dat geldt ook in het huwelijk.

3 Binnen die eenheid heb je elk je eigen plek. Sleuteltekst daarbij is Efeziërs 5:22-33. Lees die tekst samen. (Zie hierover ook de preek in de serie over Efeziers >)
De man is hoofd van zijn vrouw. Dat is vaak verkeerd uitgelegd. De zondige (op zichzelf gerichte) heerszucht van de man werd er mee goed gepraat. Fout!!
Maar gooi uit reactie niet het hele idee weg. Vul het goed in:
- de man als eerstverantwoordelijke. Allereerst van hém wordt gevraagd dat hij leiding geeft en de goede richting steeds kiest.
- de vrouw volgt haar man in de goede dingen en helpt hem om zijn verantwoordelijkheid aan te kunnen.

4 Vanuit de verhouding krijgen man en vrouw elk een waarschuwing.
Man, heb je vrouw wel lief! Vul het hoofd-zijn niet in als ‘heersen over’.
Leer van Christus hoe Hij Hoofd is: Hij gaf zichzelf helemaal over.
Van de man wordt dienende liefde gevraagd, gericht op het welzijn van zijn vrouw. Eigen belang ondergeschikt maken aan haar belang!

5 Vrouw, erken de plek van je man (en bedenk dat het voor hem niet altijd makkelijk is om die verantwoordelijkheid te hebben!). Laat hem in zijn waarde. Laat hem de richting wijzen, tenzij het echt de verkeerde kant opgaat.

6 Man en vrouw staan samen voor de uitdaging om zo met elkaar om te gaan als Christus en zijn gemeente.

7 Nog een paar teksten over de verhouding van man en vrouw:
Kol.3: 18, 19 Vrouwen, erken het gezag van uw man, zoals past bij uw verbondenheid met de Heer. Mannen, heb uw vrouw lief en wees niet bitter tegen haar.
1 Petrus 3:1, 7 Voor u, vrouwen, geldt hetzelfde: erken het gezag van uw man. U, mannen, moet verstandig omgaan met uw vrouw, die brozer is dan u. Behandel haar met respect, want zij deelt samen met u in de genade van het nieuwe leven. Dan staat niets uw gebeden in de weg.

8 De verantwoordelijkheid van een man geldt zeker ook voor het geestelijk leven in het gezin, ook in de eventuele opvoeding. Ook wanneer de vrouw het meest met de kinderen te maken heeft, moet er samen overlegd worden. Juist de vader moet daarin ook beeld van Vader zijn!

9 Heb respect en waardering voor elkaar. Niet alleen wanneer de ander iets goed doet, maar sowieso. Laat dat ook aan elkaar merken.
Bescherm elkaar wanneer er anderen bij zijn. Weinig dingen zijn zo vernederend als wanneer je man of vrouw negatief over je doet in het gezelschap van anderen! Bespreek kritiek op elkaar wanneer je samen bent, niet waar anderen (ook niet: je kinderen) bij zijn.

10 Een man die op een wijze manier leiding geeft, zal meer dan eens de richting kiezen die zijn vrouw het beste vindt. Niet om haar een plezier te doen, maar omdat hij weet dat zijn vrouw op die punten een beter inzicht heeft.
Hoofd zijn betekent dus zeker niet: ‘we doen wat ik wil’.

B RELATIES MET ANDEREN

1 Relatie met de ouders
Sinds je geboorte was er de band met je ouders. Als je trouwt wordt de band met je partner de belangrijkste band.
Tegelijk blijf je kind van je ouders. Er blijft de opdracht om hen te eren.
Zoek daarin samen de goede vormen.

2 Relatie met anderen
God vraagt van ons liefde voor alle naasten, niet alleen voor je man of vrouw. Huwelijken mogen geen gesloten vestigingen zijn. Sluit je niet op in elkaar.
Zoek samen sociale contacten, in de gemeente, in een vrienden-kring.

3 Niet alle relaties heb je samen. Je kunt afzonderlijke vrienden en collega’s hebben.
Je kunt relaties met anderen nodig hebben, wanneer je op bepaalde punten iets mist in de relatie met je partner. Maar wees daarin voorzichtig en wees zeker open naar elkaar.

4 Relatie met God
Je bent ieder persoonlijk èn samen kind van God.
Blijf werken aan een eigen geloofsband. Bid zelf, denk zelf erover na.
Help elkaar daar ook bij. Je gezin is de kleinste vorm van gemeenschap der heiligen. Deel met elkaar wat Christus je geeft.
Een praktische vorm: lees samen een (dag)boek met overdenkingen en praat er over door.
Maak samen gebruik van wat je aangeboden wordt: napraten over kerkdiensten; meedoen in de gemeente, bijv. in bijbelstudie.

C OMGAAN MET SPANNINGEN EN CONFLICTEN

1 Spanningen in een huwelijk zijn niet bijzonder. Je hoeft niet te schrikken van een ruzie. Wees nuchter: je bent twee zondige mensen.
De harmonie in een huwelijk wordt niet verstoord door conflicten, wel door het verkeerd omgaan met conflicten.

2 Er zijn allerlei manieren om met een conflict om te gaan. Dat verschilt per persoon, o.a. door je opvoeding en karakter.
Het is belangrijk dat je van jezelf en van de ander weet hoe je reageert.
Er zijn vier manieren:
- forceren : uitvechten
- confronteren: uitpraten
- toedekken: verzachten, wegcijferen
- ontlopen: negeren, wegstoppen
Er is niet één manier de beste. Het hangt o.a. van de situatie af.

3 Het is wel van belang dat je elkaars manier van reageren herkent en respecteert.
Luister naar elkaar, heb gevoel voor elkaars stemmingen. Weet wanneer je iets beter wel of niet kunt zeggen.
Als je de ander wilt uitleggen dat hij/zij vaak op een onhandige manier reageert, noem dat dan niet als er conflict is, maar op een rustig moment.

4 Probeer te ontdekken waar het conflict eigenlijk om gaat: om de inhoud (waar gaat het om) of om de relatie (hoe gaan we met elkaar om)?
Voorbeeld: Vrouw maakt afspraak voor a.s. zaterdag bezoek bij haar ouders. Man reageert boos en wil niet mee. Ruzie! ‘Jij altijd met je familie’. ‘Heb je iets tegen mijn ouders?’.
Het lijkt te gaan om de familie-banden. Maar het eigenlijke probleem is dat de man het niet kan hebben dat de vrouw zomaar afspraken maakt zonder overleg. Het gaat dus om de onderlinge relatie: mag zij afspraken maken voor hen samen zonder dat hij mee beslist?
Het is niet makkelijk om dit zelf te herkennen, maar het is wel de moeite waard.

5 Sommige onderwerpen kunnen steeds weer spanning opleveren. Er wordt dan vaak niet meer over gepraat. Herken dat en zoek goede momenten om er wel over te praten.

6 Probeer ook bij conflicten de liefde en kracht te zoeken bij Christus. Leer van Hem de minste te willen zijn. Leer verdragen. Leer vrede zoeken. Leer vergeven.
Leg moeilijke zaken in gebed bij Hem neer. Zelf, maar liefst ook samen.

7 Als je ergens samen niet uitkomt, kun je iemand anders te hulp roepen. Je kunt samen vastgelopen zijn in welles-nietes. Samen iemand erbij vragen, kan dan verhelderend werken. Zoek vrienden met wie je iets kunt bespreken.
Als het erg moeilijk is, kun je hulp zoeken bij mensen die ervoor zijn opgeleid.
Erkennen dat je samen in een put zit, is de eerste stap omhoog!

VRAGEN EN DISCUSSIEPUNTEN BIJ THEMA 2

1 De gelijkenis van de talenten, Matt.25:14-30. God geeft ons gaven om te gebruiken en vraagt achteraf aan ons wat we er mee gedaan hebben. Wie trouwt, krijgt van God een man of vrouw. Straks zal God ook vragen: wat heb jij voor Mij met die ander gedaan? Heb je hem/haar tot ontplooiing laten komen?

2 Hoe jij met je man/vrouw omgaat, heeft vaak veel te maken met hoe jouw ouders met elkaar omgingen. Dat was het voorbeeld dat jij over kon nemen (of waar je je tegen kon afzetten).
Hoe vind je dat je (schoon)ouders met elkaar omgingen/omgaan?
Wat wil je daarvan juist wel of niet overnemen?
Denk je daar hetzelfde over?

3 Werken jullie werkelijk aan je relatie samen, of ben je vooral alle twee met je eigen dingen bezig?

4 Herken je patronen in hoe jullie omgaan met ruzie/onenigheid? Wie geeft altijd het eerste toe? Of wie ontwijkt de ruzie meestal? Waarom?

5 Hoe open is/wordt jullie huwelijk naar anderen toe? Heb je vrienden? Samen of ieder? Maak je tijd voor sociale contacten?

6 Je kunt een conflict winnen, maar de ander verliezen. Herken je dat?

Zo bijzonder, zo mooi,
zo kwetsbaar tegelijk.

1 Seksualiteit is door God bedacht en gemaakt. Hij geeft er ook zelf een heleboel gebruiksaanwijzing bij, in de bijbel.
De bijbel is over seksualiteit:
- openhartig
- positief
- normerend (God geeft regels, normen)
- corrigerend (waarschuwingen tegen seksuele zonden)
- relativerend (het leven is meer dan seks)

2 Seksualiteit is door God geschapen en hoorde er al bij in het paradijs, toen alles mooi en goed was. God zag alles, ook man en vrouw met hun onderlinge aantrekkingskracht - en zie, het was zeer goed!

3 De bijbel spreekt ook later nog positief over het genieten van de seksualiteit.
Een heel bijbelboek zingt er over, en hoe! Lees samen het Hooglied maar.
Zie ook Spreuken, bijv. 5: 18,19
Elkaar de huwelijksliefde geven is zelfs opdracht, 1 Kor.7: 3-5.
Van Gods mooie schepping mogen wij genieten, 1 Tim.4: 1-5.

4 Hoogtepunt in de seksuele beleving is het één-zijn van man en vrouw. Dat hoort alleen binnen het huwelijk.
- Gen.2: 24, de volgorde is: losmaken van ouders, hechten aan elkaar en dan één lichaam zijn.
 - 1 Kor.7:9, de keus is je beheersen òf trouwen.
- Ex.22:16, Deut.22:28v, geslachtsgemeenschap verplicht tot trouwen
- Deut. 22: 13-21, een meisje hoort als maagd het huwelijk in te gaan
- Lukas 1:34, de reactie van Maria past in deze lijn
Lichamelijk één worden is nooit vrijblijvend (zie ook 1 Kor.6: 15,16). Dus mag het niet in een vrij-blijvend kader, maar alleen in het blijvende huwelijksverband. Dat is ook ter bescherming van elkaar.

5 Wat God als mooiste gemaakt heeft, is de zonde het lelijkst geworden. Meteen na de keus voor de zonde, werd dat al duidelijk (Gen.3:7).
De bijbel waarschuwt tegen allerlei zonden op seksueel gebied. De neiging tot zulke fouten zit ook bij ons. We moeten ook onze seksualiteit laten heiligen door te luisteren naar God en door te bidden (1 Tim.4:5).

6 Seksueel genot is niet het hoogst bereikbare ideaal. 1 Kor.7:29-31, het hoort bij de wereld die voorbijgaat. 

7 Onze samenleving gaat heel anders om met seksualiteit dan Gods bijbel.
- veel accent op het zelf genieten. Vaak egoïstisch: je moet zelf kunnen genieten.
- absolute vrijheid: alles mag, zolang je er maar een ander gaan kwaad mee doet.
- sex wordt losgemaakt van liefdestrouw en zelfs van liefde.
- er wordt veel nadruk gelegd op de seksueel-lichamelijk kant van relaties
Dat hangt op oneindig veel manieren om ons heen. Op TV in films, clips, reclames, in tijdschriften enzovoort. Je ontkomt niet aan de invloed daarvan. Het werkt door in hoe we zelf omgaan met seksualiteit.

8 De bekende regel ‘geen gemeenschap voor het huwelijk’ kun je beter veranderen in: ‘niet je aan elkaar geven als man en vrouw voor het huwelijk’. Het gaat om meer dan alleen de uiteindelijke geslachtsdaad.

9 Genieten van seks is iets wat je moet leren. Dat is een spannend proces, omdat je zo verschillend bent:
- mannen zijn anders dan vrouwen. Mannen zijn meestal meer op bevrediging gericht, minder op emotioneel goed-voelen.
- je hebt ieder je eigen verleden met positieve en negatieve ervaringen
- je hebt verschillende verwachtingen
Dat vraagt om veel praten. Probeer elkaar te begrijpen.

10 Genieten van seks is ook iets waar je in de loop van de tijd ervaring in opbouwt. Oefening baart kunst.

11 Je seksuele leven kan de thermometer van je relatie zijn. ‘Geen zin om te vrijen’ kan de uiting zijn van een dieper probleem. Het is belangrijk om daar dan over te praten.

12 Je seksuele leven past ook in je gebed. Dank God voor wat je samen mocht genieten. Bid of Hij wil helpen om te genieten of om problemen te overwinnen.

VRAGEN EN DISCUSSIEPUNTEN BIJ THEMA 3

1 Kennen jullie elkaars verleden wat betreft omgaan met seksualiteit. Denk bijv. aan zelfbevrediging, interesse in porno, aanrandingservaring.

2 Wachten met gemeenschap tot je trouwdag is moeilijk, maar machtig mooi!
Wat zijn de positieve kanten ervan?
Hoe ga je binnen het huwelijk ermee om als om één of andere reden er geen gemeenschap kan zijn?

3 Wil je vrijen met je man/vrouw zoals je hem/haar gekregen hebt of heb je een ideaal-beeld waar de ander aan moet voldoen? Welke verwachting heb je van de ander?
Praat je met elkaar over wat je verwacht?

4 Delen jullie tijdens of na het vrijen je gevoelens over hoe je genoten hebt? Praat je er over door hoe het mooier kan? Zeg je tegen elkaar wat je lekker vindt?

5 Kun je je iets voorstellen bij de uitdrukking ‘jezelf bevrediging aan de ander’?

 

 

1 Bij dit onderwerp zijn de voorvragen heel belangrijk: Wil je de keuzes in je leven laten afhangen van wat de Heer erover zegt? Als zijn wil en jouw eigen wil niet hetzelfde zijn, wil je dan voorrang geven aan zijn wil?
Dat is niet altijd makkelijk. Jezus leert ons niet voor niets bidden ‘laat uw wil gedaan worden’. Daar kun je de kracht van de Heilige Geest bij nodig hebben.

2 Een tweede voorvraag: Laat je je leven leiden door God of wil je alles zelf sturen? Durf je vertrouwen op zijn sturing? In onze samenleving leren we dat we alles zelf in de hand moeten houden of we moeten ons goed verzekeren. We leren niet vertrouwen op Gods leiding, maar leren dat we zelf verantwoordelijk zijn. Toch wil de Heer ons leren dat we dingen aan Hem mogen overlaten. Geloof dat Hij met je leven bezig is.

3 Alleen God is het die kinderen kan geven. Kinderen zijn een zegen, een geschenk van God, Ps.127, 128.
Kinderen kun je dus nooit némen, alleen maar krijgen. Blijf er zo over denken en praten!
Tien procent van alle huwelijken is na één jaar nog ongewenst kinderloos.

4 God gaf de mens de opdracht om kinderen te krijgen, Gen.1:28. Door middel van de liefdeseenheid van man en vrouw wilde Hij dat er meer mensen zouden komen om Hem te dienen. Ook nu nog wil God door de geboorte van kinderen zijn volk, de kerk, doen groeien, vergelijk Hand.2:39, 1 Tim.2:15.

5 De mens krijgt de opdracht als verantwoordelijk wezen. De opdracht om vruchtbaar te zijn wordt niet uitgesproken óver de mens (zoals bij de dieren, Gen.1:22), maar tót hen. Dieren volgen hun instinct, mensen moeten hun verstand gebruiken. Een zwangerschap hoeft ons niet te overvallen.

6 God heeft de mens zo geschapen, dat er een natuurlijk verband ligt tussen de totale eenheid van man en vrouw en het krijgen van kinderen.
Dat betekent niet dat elke seksuele gemeenschap als doel of mogelijk gevolg moet hebben dat er een zwangerschap zal ontstaan. Gemeenschap hebben is allereerst elkaar op de meeste intieme manier liefde bewijzen en de eenheid beleven.
Seksualiteit en voortplanting moeten tegelijk niet helemaal van elkaar losgemaakt worden. Het huwelijk heeft ook als doel: het vormen van een gezin.

7 Mag je de eerste zwangerschap uitstellen?
De opdracht van de Heer weegt zwaarder dan allerlei eigen overwegingen (aan elkaar wennen, financiële redenen). Er kunnen omstandigheden zijn waarin je helaas het krijgen van kinderen moet uitstellen, maar in normale situaties doe je recht aan de Heer als je openstaat voor het ontvangen van wat Hij geeft.

8 Er kunnen redenen zijn om een volgende zwangerschap te voorkomen. Als algemene regel kun je zeggen: een zwangerschap mag worden voorkomen, als duidelijk is dat die zwangerschap het welzijn van het bestaande gezin onevenredig bedreigt. Oftewel de vraag: is het verantwoord om naast de bestaande opvoedingstaak van de aanwezige kinderen ook de nieuwe taak van zwangerschap, verzorging en opvoeding van een volgend kind op je te nemen? Te denken valt aan:
- lichamelijke / psychische gezondheid van moeder of vader
- blijvende extra aandacht die nodig is voor bijv. een gehandicapt kind
- opvoedingsmoeilijkheden
- grote kans op een gehandicapt kind (bij sommige erfelijke ziekten)
- totale zorg voor het gezin in deze veeleisende samenleving
De normale vraag is dus niet ‘waarom zou je er nog één nemen’, maar ‘waarom zou er op dit moment niet nog één komen?’

9 Het gevaar is groot om je eigen belang teveel mee te laten wegen (geldzucht, gemakzucht enz.). Juist omdat dat door niet-gelovigen heel normaal wordt gevonden: eerst zorgen voor jezelf, dan kinderen nemen, en dan niet meer dan jou goed/leuk lijkt.

10 Elke beslissing over wel of niet openstaan voor een (volgende) zwangerschap neem je samen, 'voor Gods aangezicht'. Bid om wijsheid, bid om Gods zegen, ook over eventuele voorbehoedmiddelen.

11 Wanneer je hebt besloten dat een zwangerschap (voorlopig) niet verantwoord is, moet je een verantwoord middel kiezen om zwangerschap te voorkomen.
-algehele onthouding; dit botst met 1 Kor.7:5
- periodieke onthouding, eventueel m.b.v. de temperatuur-methode; vraagt veel inzet van de vrouw, is niet strikt betrouwbaar
- coïtus interruptus; absoluut onbetrouwbaar, behoorlijke inbreuk op de beleving van de gemeenschap
- pessarium i.c.m. zaaddodende pasta; vrij betrouwbaar.
- condoom; vrij betrouwbaar, vraagt inzet van de man, storende onderbreking van het vrijen
- de pil; betrouwbaar; mits nauwkeurig ingenomen; verhindert het vrijkomen van een eicel
- sterilisatie; definitieve ingreep, zeer betrouwbaar; vaak toegepast wanneer verdere zwangerschappen absoluut onverantwoord zijn of op hogere leeftijd.
Deze methoden/middelen hoeven niet afgewezen te worden. Dat geldt wel van middelen waarbij wel bevruchting kan optreden, maar geen innesteling van de bevruchte eicel in de baarmoeder:
- spiraaltje
- morning-after pil

12 Als het voorkomen van zwangerschap absoluut noodzakelijk is, moet een zo betrouwbaar mogelijk anticonceptie-middel gebruikt worden (de pil, sterilisatie). Wanneer het wenselijk is, kan het goed zijn middelen/methoden te gebruiken die vragen om een meer bewuste daad (condoom, periodieke onthouding).

13 Wees je bewust van de invloed die vragen rond gezinsvorming kunnen hebben op de beleving van de seksualiteit
- als je graag zwanger wilt worden, kan het een technische daad worden
- als je (vaak: de vrouw) bang is voor zwangerschap, geeft dat belemmering in het genieten.
Praten over zulke gevoelens kan dan helpen.

VRAGEN EN DISCUSSIEPUNTEN BIJ THEMA 4
(naast de algemene vraag of je verder kunt met de richting die hierboven gewezen is)

1 Is dit onderwerp niet te persoonlijk om er vanuit de bijbel dingen over te kunnen zeggen? Uiteindelijk moet je hier toch als man en vrouw samen beslissingen in nemen - wie heeft daar verder iets bij in te brengen?
Wat vind je van deze overweging?

2 Ik stelde twee voorvragen: ‘Wil je alleen doen wat de Heer wil, ook als het anders is dan jij wilt?’ en ‘Vertrouw je op Gods leiding in je leven?’.
Bespreek deze vragen eerst los van dit onderwerp. Is dit je levenshouding? Zijn er in jullie leven voorbeelden van keuzes waarbij je dit toegepast hebt?

3 Is het ‘kinderen krijgen’, ‘kinderen nemen’ of ‘de opdracht om kinderen te krijgen’? Hoe belééf je het vooral?

4 De aarde is toch al vervuld - geldt nu nog dezelfde opdracht die Adam en Eva kregen?

5 Hoeveel invloed heeft de samenleving op onze beslissingen? Maakt het voor jullie uit wat de mensen om je heen zullen denken?

6 Er wordt ook om heel andere redenen gepleit voor het niet te lang uitstellen van het krijgen van kinderen. De gezondheidsrisico’s van moeder en kind nemen toe; het versnelt de vergrijzing in Nederland; er is meer kans dat er vruchtbaarheidstechnologie moet worden toegepast (medische kosten!), waardoor ook de kans op afwijkingen toeneemt.
Zie hierover bijv. www.nidi.knaw.nl/web/html/public/demos/dm01051.html en .../dm97032.html
Wat vind je van deze overwegingen?

7 Het denken over gezinsgrootte kan onbewust ook beïnvloed worden door je eigen achtergrond en het gezin waar je zelf uit komt. Kun je hier met elkaar over praten? Welke ervaringen spelen bij ieder mee?