Folder in PDF >

Dood ga je allemaal – maar dan?
Stef Bos zingt in zijn bekende lied ‘papa’:
En jij gelooft in God, dus jij gaat naar de hemel.
En ik geloof in niks, dus we komen elkaar na de dood
na de dood nooit meer tegen.

Is er een leven na de dood?
Is er een hemel, een hel?

Volgens landelijk onderzoek gelooft 40% van de Nederlanders in leven na de dood.
Bijna 30% gelooft het niet.
De rest weet het niet zeker.
En u?

Je kunt de vraag voor je uitschuiven.
Je kunt denken: dat zien we dan wel weer.
Maar stel dat er inderdaad leven na de dood is,
en stel dat de beslissing daarover valt in dit leven…
Het zou toch zonde zijn als je daar te laat achter komt.

We nodigen u uit voor een speciale gasten-kerkdienst over dit onderwerp.

MET EEN ZAADJE BIJ EEN OPEN GRAF
Hij stond al minstens dertig keer bij een open graf. Hij leidde de begrafenissen van oude en jonge mensen. Mensen met wie hij soms zelf een sterke band gekregen had. Hoe houd je dat vol?
Dominee Rob Vreugdenhil (40) is er duidelijk over: ‘Een begrafenis leiden kan behoorlijk zwaar zijn. Ik sta soms met tranen in m’n ogen. Vooral als het om jonge mensen gaat. Een knul van net achttien die met z’n auto tegen een boom reed. Of dat jongetje vorig jaar, dat bij de geboorte overleed. Dat kleine kistje dat z’n ouders samen in het graf lieten zakken. Toen moest ik ook flink slikken.’
Toch heeft de predikant elke keer weer ervaren dat verdriet niet het enige is bij een open graf. Dwars door het verdriet heen is er ook troost. Het graf is het einde niet.
‘De laatste jaren heb ik heel vaak bij het graf verteld over het zaadje. Vooral als er kinderen bij zijn, maak ik op die manier duidelijk wat begraven is. Als je een mooi zaadje hebt, kun je het heel zuinig willen bewaren. Het is niet leuk om het weg te gooien. Het voelt niet goed om het in vieze grond te duwen. Toch kun je dat maar beter wel doen. Dan ben je het zaadje kwijt, dat wel. Maar uit dat zaadje groeit een nieuwe plant. En die is veel mooier dan het zaadje dat je had. Dat is wat de bijbel uitlegt over begraven. Je zaait een menselijk lichaam. Dat geeft veel verdriet. Maar je mag verder kijken. Eens komt de dag van de oogst. Een nieuw leven, een nieuw lichaam. Mooier dan wat je je nu kunt voorstellen.”
Maar blijft een begrafenis toch niet een heel verdrietig gebeuren?
‘Zoals ik al zei, ik moet soms ook huilen. Bij de begrafenis van mijn eigen moeder hoefde ik alleen maar één gebed uit te spreken, maar ik kwam er bijna niet uit. En toch, vaak merk je ook zoveel kracht. Er staat ergens in de bijbel dat je beter kunt zijn in een huis van rouw, dan in een huis van feestvreugde. Zo ervaar ik het ook. Een huwelijksdienst leiden doe ik graag, maar uit een begrafenis krijg ik meer mee. Daar zie je wat de betekenis van het evangelie van Jezus Christus is: je kunt er mee leven en je kunt er mee sterven. Dat is heerlijk om te ervaren èn om door te geven.’