Onder het motto “Leven is leren” ondersteunt de Stichting Laleaua uit Stadskanaal het werk van de gelijknamige Roemeense Asociatia Laleaua onder kansarme zigeunerkinderen in Târnãveni. Laleaua is het Roemeense woord voor tulp. Daarmee wordt de band met Nederland gesymboliseerd. Door educatieve projecten worden kinderen voorbereid op een actieve deelname aan en integratie in de maatschappij. In 2002 werd een kleuterschool geopend. Dagelijks komen daar nu zo’n 25 kinderen. In november 2004 werd begonnen met een huiswerkproject voor kinderen uit de klassen 1-4 van de lagere school. Het is noodzakelijk dit programma verder uit te breiden. De huiselijke condities van de zigeuners zijn slecht en het analfabetisme onder hen is groot. Meer dan 70% van hen kan niet lezen of schrijven.
Voor informatie: Website Stichting Laleaua >

Op bezoek
In Târnãveni is Henk Zijl werk aan het werk voor St. Laleaua. Andre en Ada Zijl brachten in november 2005 aan hun broer en zwager. Het was een indrukwekkende ervaring voor hen. Het verhaal en de foto's van Andre en Ada geven een beeld van de kinderen op school en de straat waar ze wonen.

Hier de bus met de kinderen en juf Angela.
Ze worden gehaald en gebracht, dit werkt  drempelverlagend. De ouders laten het snel afweten. Juf Angela gaat regelmatig mee om met de ouders te praten.



Tijdens ons verblijf mochten wij de dankdagviering op de kleuterschool meevieren. De kinderen krijgen ook onderwijs uit de bijbel.

De kinderen vinden bezoek uit Nederland geweldig. Ze zijn niet zoveel aandacht gewend. Veel blijde maar ook ernstige gezichten. Een aantal kinderen zijn ziek of komen uit instabiele gezinnen, vaak krijgen ze te weinig slaap en eten. Deze kinderen willen heel graag naar school, alles is beter.

Dit is de straat waar de kinderen wonen. Geen verharde weg en veel afval. De meeste mensen hebben geen elektriciteit en stromend water. Hoe verder je de wijk inloopt hoeveel slechter het is gesteld met de leefomstandigheden.

Dit is het gedeelte met de meest mooie huisjes.
De kinderen krijgen 2e hands kleding van de stichting. Deze gebruiken ze alleen voor school. Tot onze grote verbijstering kleden ze zich om zodra ze thuis zijn en dezelfde kinderen zijn dan bijna onherkenbaar in hun oude,vieze en schamele vodden. Je voelt je dan wel enigzins ongemakkelijk in je lekkere warme jack. Daar moest ik deze winter nog vaak aan terug denken.

Hier zijn we bij een gezin met een aantal tweelingen. Juf Angela had hier een gesprek met een moeder die haar kind thuis hield. Het is soms erg moeilijk om de ouders te overtuigen van het belang van onderwijs. Dat kan ik me niet voorstellen.

Hier het "huis" van Roberta en haar familie. Het bestaat slechts uit 1 kamer. Roberta is ernstig ziek ze heeft een tumor in haar hoofd.

Dit is het broertje van Roberta.

Roberta, het meisje met het hoedje,en haar familie. De baby van een jaar verblijft in het ziekenhuis omdat 's nacht de ratten door de kamer lopen.
Je krijgt wel een machteloos gevoel bij al die ellende. Lichtpuntje op de foto zijn de kleuterwerkjes aan het plafond.



Naarmate we verder de straat in lopen wordt de situatie schokkender. Kinderen lopen rond in de modder. Soms half bloot omdat ze nog niet zindelijk zijn en dat zelfs in november... En wat de foto's niet vertellen is de stank... Alles is vies. Ik merk bij mezelf dat ik vanzelf wat afstand hou.



De kinderen zijn blij ons te zien en willen erg graag op de foto. Het valt me op dat ze ondanks hun situatie toch erg vrolijk overkomen.



Creatief, maar erg armoedig.



Vieze zwerfhonden lopen overal.
Een moeder met een kind aan de borst vroeg me heel direct: "wil je een kind?" Ik heb haar vol ongeloof aangestaard en dacht bij mezelf, ze zal het wel niet menen. Je moet wel erg wanhopig zijn....  Waarschijnlijk is het wel zo. Het leven hier is erg hard.



Hier zijn we in een heel klein huisje. Een kind bij het bed van z'n oma die aan het werk is voor haar kleinkinderen omdat de ouders het af laten weten. Veel ouders hebben een drankprobleem en zijn niet aanwezig.




Wij zouden iedereen die dit leest willen vragen om dit werk te steunen. Voortgang is voor de toekomst van deze kinderen erg belangrijk.  Elke donatie is erg welkom!

Lelystad, 29 maart 2006
Andre en Ada Zijl

 

Nog wat foto's uit Târnãveni van de kinderen op de kleuterschool

Bidden voor het eten.



Hoezo bolle wangetjes? Daniela en Catain eten er lekker van.



Kleuterschool na luizenshampoo



Vasile Andrei Tili geb 25-11-98