Op biddag was er weer een kindersamenkomst in de Lichtbron. Het thema was: Bid voor elkaar, n.a.v. het verhaal van de hoofdman en zijn zieke knecht, Lucas 7:1-10 >.
Gerdien Huizenga las eerst het verhaal voor en daarna vertelde de dominee over het thema: Bidden voor elkaar, dat is met een zaklamp op iemand schijnen, en zeggen, “God, kijk eens, hij of zij heeft U nodig, wilt U alstublieft hem of haar helpen?”
Bij het bedenken voor wie je dan kunt bidden, kun je je hand gebruiken. Je duim zit het dichtst bij jou, dus dan bid je voor mensen dichtbij: je ouders, beste vriend(in), opa of oma. Je wijsvinger zit iets verder weg, dus dan bid je voor mensen die verder bij je weg staan: de juf of meester, buren, mensen die God niet kennen. De middelvinger is het hoogst, dan bid je voor mensen die “hoog” staan, belangrijke dingen doen, zoals: de koningin, ministers, politie, dokters. De ringvinger is zwak, dus dan bid je voor zwakke mensen: zieke en arme mensen, en je bidt voor mensen die moeilijke dingen doen: zendelingen en helpers in verre of arme landen. En de laatste vinger is je pink, dat ben je zelf, dan mag je bidden voor wat je zelf nodig hebt.
Christan, Johan, Marianne, Mark en Edwin gingen met ons bidden.
Daarna gingen we knutselen. Een tekening van een biddend jongetje of meisje werd eerst gekleurd en daarna met olie bestreken, zodat het een mooie raamhanger werd.
Een andere groep ging dit biddend jongetje of meisje uitprikken, en plakte er dan gekleurd folie achter. Ook dit werkje werd mooi om voor het raam te hangen.
De bovenbouw ging gebedslijnen of –ringen maken: vijf handjes met elk één onderwerp (dichtbij, ver weg, belangrijk, zwak, ikzelf) werden op wasknijpers geplakt en die wasknijpers werden dan aan een draad gehangen of op een papieren ring geplakt. Tussen de wasknijpers werden kaartjes geklemd waarop gebedspunten konden worden geschreven.
De werkjes die de kinderen hebben gemaakt zijn prachtig. Hier hangt een mooi lang lint van biddende jongetjes en meisjes. Zeg maar een lint van gebed!
De gebedsringen zijn ook klaar. Onder de knijpers kan een briefje gehangen worden met daarop gebedspunten.
En hier hangen de gebedslijnen, ook met knijpers voor gebedsbriefjes.
In de creche is het ook erg gezellig.
Na het knutselen kwam Harriëtte Wisselink ons iets vertellen over wat zij en Annemarieke hadden gedaan in Roemenië met het geld, de knutselspulletjes en de knuffels, die wij op dankdag voor de kinderen daar hadden ingezameld. Wat leuk en fijn om te zien dat die kinderen daar er zo blij mee waren! Bekijk haar presentatie >
