27 November 2011. Tweede Adventszondag.
Weet je wat ik zo fijn vond toen ik in de kerk kwam? Er stonden allemaal voetsporen op de grond. En als ik die sporen volgde, kwam ik op het podium terecht. Wat handig zeg! Dit deed mij denken aan spoorzoekertje.
Wie heeft er ook wel eens ‘spoorzoekertje’ gespeeld? Een groepje kinderen zet dan aanwijzigen (pijlen) op de grond en het andere groepje moet het spoor dan volgen. Dat betekent dat je goed moet opletten. Als je het spoor niet goed volgt, als je een pijl mist, dan heb je een probleem.
Vandaag gaan we het hebben over ‘God wijst het spoor’.
God heeft voor ons ook een spoor achtergelaten. Dat lezen we ook in de bijbel, luister maar.
Op een dag is Zacharias in de tempel en krijgt hij een aanwijzing. De engel Gabriel vertelt hem dat Elisabeth en hij een kindje zullen krijgen. Zacharias gelooft de aanwijzing niet. Hoe kunnen Elisabeth en hij nou een kindje krijgen? Ze zijn al hartstikke oud! Hij kan het spoor nog niet volgen. Toch zullen ze een zoon krijgen. En die zoon zal de weg wijzen naar Jezus.
Zaharias kan het nog niet geloven. Omdat hij het nog niet gelooft, krijgt hij een teken: hij zal niet kunnen praten tot zijn zoon geboren is. Wat erg! Maar als het kindje wordt geboren, dan wordt het weer licht in het leven van Zacharias en Elisabeth.
Wij moeten ook het spoor volgen. De bijbel is ons spoor. Daar staat bijvoorbeeld in hoe we moeten leven. En als we het spoor volgen, dan komen we uiteindelijk uit bij Jezus. Dat is wat God wil: Dat wij Jezus vinden.
Soms is het best lastig om het spoor te volgen. We zijn soms zo eigenwijs: We denken dat we zelf de weg wel weten. En soms snappen we niks van het spoor. Gelukkig mogen we geloven dat God weet wat Hij doet. Wij snappen het soms niet, maar God heeft een plan.
Laten we met elkaar Gods spoor volgen. Als wij Gods spoor volgen, dan wordt het licht in ons leven. Net zoals bij Zacharias en Elisabeth.
We gaan het de komende weken steeds hebben over het spoor van licht. En we gaan elke zondag een kaars aansteken. Dat herinnert ons er aan dat Jezus is gekomen en dat Hij weer komt!
4 December 2011. Tweede Adventszondag.
Je hebt het vast wel eens meegemaakt: Een verrassing. Je vader of moeder had een verrassing of een vriend of vriendin.
Of stel je eens voor: de juf vertelt dat ze een belangrijke verrassing heeft. Iedereen moet een kwartiertje eerder op school komen in zijn mooiste kleding. Verder regelt de juf alles.
Dat is wel spannend: Wat zal de verrassing zijn? Zal iedereen op tijd op school zijn? Ook hij die altijd te laat is?
Als je op school komt, dan zie je dat de vlag al uithangt. Het schoolplein is netjes geveegd. Als de bel gaat, komt er een grote, dure auto voorrijden. En wie stapt daar uit?
Vorige week kreeg Zacharias ook een verrassing te horen: Hij en Elisabeth zouden toch nog een kindje krijgen! Ondanks hun hoge leeftijd.
Vandaag krijgt een meisje een verrassing, luister maar!
Maria zit in haar huisje. Ze is een beetje aan het dagdromen. Binnenkort gaat ze trouwen met Jozef! Ze heeft daar zoveel zin in!
Plotseling staat er iemand in haar huisje. ‘Gegroet, Maria! De Heer is met je!’
Maria schrikt! Ze had niemand horen aankomen. ‘Wees niet bang!’ zegt de engel. ‘Je zult zwanger worden en een zoon krijgen. Je moet Hem Jezus noemen. Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd! Hij zal voor altijd Koning zijn.’
‘Maar, maar,’ zei Maria. ‘Dat kan toch niet! Ik ben nog helemaal niet met Jozef getrouwd! Wat zullen de mensen wel niet zeggen?’
De engel antwoordde: ‘De Heilige Geest zal bij je zijn en je kracht geven. Dit is niet zomaar een kindje, maar het is de Zoon van God.’
De engel gaat verder: ‘Ook je tante Elisabeth is zwanger, ze zal een zoon krijgen. Voor God is niets onmogelijk.’
‘Goed,’ zegt Maria, ‘Laat het maar gebeuren zoals God het wil. Ik wil God volgen!’ Dan is de engel weer weg.
Maria is er nog steeds een beetje stil van. Ze zal een kindje krijgen! Een kindje dat de zoon van God is! Wat een bijzondere verrassing! En tante Elisabeth is ook zwanger! Terwijl ze al zo oud is! Wat een wonder!
Maria snapt het nog niet helemaal en ze vindt het ook wel erg spannend allemaal. Maar ze weet dat dit Gods plan is. Maria wil zijn spoor volgen. Ze vertrouwt God.
En dat is wat wij ook mogen doen: Gods spoor volgen. Ook als we niet alles snappen, als we vragen hebben, als we het moeilijk vinden. We mogen God vertrouwen, Hij weet wat Hij doet!
11 December 2011. Derde Adventszondag
Wie zit er op een sport? Vaak doe je dat samen met andere kinderen die die sport ook leuk vinden. Je vindt beide hetzelfde leuk. Zo kun je met elkaar er over praten. Je bent samen blij als je wint! Je baalt samen als je verliest. Je begrijpt elkaar. Daar gaat het verhaal van vandaag ook over.
Daar gaat Maria. Ze is op weg naar haar tante Elisabeth. Weet je nog wat ik vorige week vertelde? De engel Gabriel kwam bij Maria op bezoek. Hij vertelde dat Maria een kindje zou krijgen. Dat kindje is de Zoon van God. Ook vertelde de engel aan Maria dat Elisabeth zwanger is. Nu gaat Maria op bezoek.
Eindelijk, daar is het huis. ‘Hallo tante Elisabeth! Ik ben er!’ Op het moment dat Maria binnenkomt, voelt Elisabeth het kindje in haar buik bewegen. Elisabeth wordt blij! Ze begint te juichen: ‘Maria, wat fijn dat je er bent! Je bent de gelukkigste vrouw van de hele wereld! God heeft jou uitgekozen om de moeder te zijn van de Here Jezus. Toen je binnenkwam, begon het kindje in mijn buik direct te bewegen van blijdschap.’
Maria en Elisabeth pakken wat te drinken en gaan samen zitten kletsen. Maria vertelt dat ze zo blij is dat God aan haar gedacht heeft! God is goed! Wat een wonder dat zij de moeder mag zijn van Jezus. En wat een wonder dat Elisabeth ook zwanger is, ondanks haar hoge leeftijd! Ze is zo blij dat ze er met Elisabeth over praten kan hoe groot en machtig God is.
Maria blijft 3 maanden bij Elisabeth. Samen praten en bidden ze. Samen zingen ze. Ze prijzen God.
Dat mogen wij ook doen: samen praten over God, samen bidden, samen zingen. We geloven allemaal in God. We begrijpen elkaar. Dat mogen we met elkaar delen.
18 December 2011. Vierde Adventszondag
Als er een kindje geboren wordt, is dat heel bijzonder. Er worden dan slingers opgehangen en dworden er geboortekaartjes verstuurd. De papa en mama van het kindje hebben een naam gekozen voor de baby. Op het geboortekaartje staat de naam van het kindje.
Je gaat op visite bij de papa en mama van het kindje. Je krijgt dan beschuit met muisjes.
Toen jij geboren werd, was dat ook zo. Papa en mama waren erg blij toen jij geboren werd! Zij hebben een naam voor jou gekozen. Vraag thuis maar eens waarom jij deze naam hebt gekregen.
Vandaag gaat het verhaal ook over een kindje dat is geboren. Vandaar dat het er zo feestelijk uitziet vandaag.
Maria was bij Elisabeth geweest. Samen hadden ze gezongen en gebeden en veel gepraat. Na 3 maanden is Maria weer naar huis gegaan. En een aantal weken later is het kindje van Zacharias en Elisabeth geboren. Wat bijzonder!
Elisabeth en Zacharias waren tenslotte al heel oud! Niemand had dan ook verwacht dat ze toch nog een kindje krijgen zouden.
Maar er was nog iets heel bijzonders aan dit kindje! De engel Gabriel had de geboorte van dit kindje al aangekondigd. Het is dan ook niet zomaar een kindje, maar een kindje met een belangrijke opdracht!
Na 8 dagen wordt het kindje besneden. Ook wordt de naam van het kindje bekendgemaakt. Elisabeth vertelt dat het Johannes zal heten. Dat vinden de mensen maar raar. Er is niemand in de familie die Johannes heet.
Vroeger was het heel normaal dat het kindje dezelfde naam kreeg als zijn vader of als zijn opa. Maar de vader van dit kindje heet Zacharias en niet Johannes. Waarom moet het kindje dan Johannes heten? De mensen snapper er niets van. Ze gaan naar Zacharias.
Maar Zacharias kan niets zeggen. Hij geloofde eerst niet dat hij nog een kindje zou krijgen, weet je nog? Hij kon daarom al een hele tijd niet meer praten. Hij pakt daarom een schrijfbordje en schrijft op: Johannes is zijn naam.
En dan kan Zacharias weer praten. Hij begint meteen te zingen. Hij zingt dat God goed is.
Zo maakt Zacharias duidelijk waarom zijn zoon Johannes heet. Johannes betekent ‘God is genadig’. Johannes mag gaan vertellen dat Jezus er aan komt, de verlosser, de redder! Johannes mag het spoor van God gaan volgen door (als hij groot is) te vertellen van God. Hij mag Gods spoor gaan volgen, hij mag een lichtje zijn.
Wij mogen ook Gods spoor volgen. Het spoor van licht: Ja, wij mogen net als Johannes een lichtje zijn. Wij mogen ook aan andere mensen vertellen dat God bestaat, dat Hij er is. We mogen vertellen over de wonderen die Hij heeft gedaan en die Hij nog steeds doet. We mogen aan alle mensen laten weten dat we kinderen van God zijn. Iedereen mag delen in dit feest!
Zacharias begint van blijdschap te zingen. Zing jij soms ook omdat je zo blij bent? Dat mag! Laten we dat ook straks met elkaar doen: Zingen met blijdschap, omdat we zo blij zijn dat God voor ons zorgt! Dat Hij altijd bij ons is! Dat wij Zijn kinderen mogen zijn.