Op uitnodiging van Cor Harryvan, missionair predikant in Oekraine, gingen Juan Kleinleugenmors en Gertjan Laan van 12-17 maart 2009 naar Oekraine. Doel was om in Polyana, een plaats in het zuid-westen van Oekraine, mee te werken aan een conferentie met 60 christelijke jongeren. Het thema van de conferentie was 'Wie ben ik?' Gertjan en Juan vertellen over hun reis.


Juan, Cor en Gertjan op de jongerenconferentie in Polyana (Oekraine).

Vertrek en reis op donderdag 12 maart 2009
Om 4.00 uur ging de wekker. Opstaan en aankleden en om 4.30 uur vertrekkken naar Brussel Airport waar het vliegtuig om 9.05 zou vertekken. Het was erg rustig op de weg en we konden lekker doorrijden. Om 6.45 kwamen we op het vliegveld aan.
Het vliegtuig vertrok op tijd en om 13.00 (locale tijd) landden we in Riga. Daar hadden we een uur de tijd om over te stappen in het vliegtuig naar Kiev. Ook deze vlucht verliep prima en om goed 14.30 uur landen we in Kiev. Na het ophalen van de koffers, de paspoort controle en de inhoudelijke controle van de koffers konden we de luchthaven verlaten. Cor en Joke stonden al op ons te wachten. Vervolgens was het een half uur rijden naar hun huis. Daar aangekomen troffen we de kinderen al thuis uit school en werden we opnieuw enthousiast ontvangen. Na wat koffie gedronken te hebben belden we naar huis om te vertellen dat we veilig waren overgekomen.

Om 17.45 uur werden we door Joke weggebracht naar de metro. Vervolgens hadden we een uur de tijd om de trein naar Uzjgorod te halen. Vanaf Kiev is dat 18 uur treinen. Aangekomen bij het Centraal Station van Kiev ontmoetten we nog een aantal jongeren die ook op weg waren naar de conferentie.

Om 18.30 uur zaten we in de trein. Een trein met zit- en slaapplaatsen, zodat we zeker wisten dat we ook konden slapen in de trein. Heerlijk!
Al vrij in het begin werden we uitgenodigd door de jongelui om mee te eten met de gezamelijke maaltijd in de trein. Vooraf werd er gebeden en vervolgens hebben we met elkaar de maaltijd gedeeld. Dat voelde gelijk zoals dit in het boek Handelingen 2: 44 wordt beschreven. “En ze deelden alles gezamenlijk.”
Na gegeten en gedronken te hebben hebben we kennisgemaakt met het worship team. De kennismaking met zowel de jongeren als met de leden van het worship-team Almaz ('Diamant') - gemeente uit Kiev was hartverwarmend.
Tot diep in de nacht hebben we vervolgens zitten praten en vervolgens mochten we de dag afsluiten door met en voor elkaar te bidden.

Aankomst en start conferentie op vrijdag 13 maart 2009
Rond 8.15 uur werden we gewekt door de conducteur. We moesten opschieten omdat we maar 3 minuten overstap tijd hadden. Daarna ging de trein weer verder. We moesten met 17 personen inclusief de bagage de trein uit dus het was een aardige uitdaging. Aangekomen op het station stonden er 2 busjes klaar die ons naar het hotel brachten van een christelijke organisatie waar de conferentie gehouden werd. Rond 10.00 uur waren we op de plaats van bestemming. Iedereen kon zich inschrijven en kreeg een kamer toegewezen.

Hotel waar de conferentie gehouden werd.

"Wie ben ik?
De conferentie begon om 11.00 uur. Het thema was deze keer: “Wie ben ik?” Hoe kan ik een christen worden wiens geloof aanstekelijk werkt op harten van anderen?
De band van Almaz.

Het worship team van Almaz begon met lofprijzing. Cor sprak een openingswoord naar aanleiding van de tekst:  “Jullie zijn het zout van de aarde… en jullie zijn het licht in de wereld”. Mat 5: 13 - 16. Hoe echt ben je? Hoe kun je aanstekelijk christen zijn? De jongeren zaten ademloos te luisteren. Cor had ons vooraf verteld waar hij over ging spreken zodat wij het redelijk konden volgen. Daarna deden we een kennismakingsspel in groepjes op basis van een aantal vragen uit het spel “Kaarten op tafel”. Cor had voor ons de Nederlandse vragen meegenomen zodat we gewoon mee konden doen. Eén van de jongere dames sprak erg goed Engels en zij functioneerde voor ons als tolk.

Het spel 'Kaarten op tafel' in het Nederlands en in het Oekraiens.


'Kaarten op tafel' in de groep.


Praten in de groep.


Bijbelstudie


Ook bijbelstudie


Mischa, één van de leiders van de jongerenconferentie.


Galina, ook één van de leiders van de jongerenconferentie.

Goor smeltwater
Rond 14.00 uur kregen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. De volgende sessie begon met een lofprijzing waarna Heero Hackebord (een broeder zendeling uit Lviv) het woord kreeg. Hij is een Amerikaanse broeder zendeling die in Lviv werkt in een nieuw startende gemeente.
Zijn lezing had als thema “Wie ben jij .... in Gods ogen?” Om uit te leggen wie we zijn voor God, maakte hij een vergelijking met ongedierte! Heero komt uit Amerika en in het zuiden hebben ze daar vaak te maken met ...kakkerlakken... in de keuken. Wat deed zijn moeder, als zij in de keuken een kakkerlak aantrof? Precies! Doodslaan! Gif strooien. Die horen daar niet. Die sla je dood. Je zorgt, dat je zo snel mogelijk van die plaag afkomt! Dat is nou geestelijk gezien de situatie met ons mensen! Wij zijn door de zondeval zondaars. Wij verdienen nog maar een ding, weg van God vandaan, de dood! Er een onoverbrugbare kloof tussen ons en de heilige God ontstaan! Wij kunnen dus ook niet meer in Gods nabijheid leven zoals in het begin! Maar een groot wonder gebeurt: Jezus Christus wordt mens zoals wij en draagt de vloek voor ons. We zijn van onszelf vies en smerig van binnen (als voorbeeld had Heero een pot met goor smeltwater van de sneeuw van de vuilnisbelt meegenomen); maar Jezus reinigt ons volledig en vult ons met zijn heiligheid (een pot met helder schoon water). Jezus haalt het vuil eruit en vult ons! Uiteindelijk zijn we geen kakkerlakken – ongedierte... maar krijgen we een nieuwe identiteit: kind van God, die mee mogen eten van de tafel in de keuken.

Pastor Heero laat zien hoe vies wij zijn. Hij heeft een pot met goor smeltwater van de sneeuw van de vuilnisbelt meegenomen.


Maar Jezus maakt ons schoon en vult ons met zijn heiligheid (schoon water)!

Rond 19.00 uur gingen we avondeten. Daarna was de tijd aan ons om een getuigenis te geven (Juan) en de film over de kerkelijke gemeente van Lelystad te laten zien (Gertjan). Natuurlijk gingen we eerst samen zingen en bidden.

Juan geeft een getuigenis. Cor zorgt voor de vertaling. Juan vertelt over zichzelf, over wat hij heeft meegemaakt en hoe hij tot geloof gekomen is.


Juan

Rond 22.30 uur was de eerste dag voorbij en had iedereen de mogelijkheid om nog iets voor zichzelf te doen. De ene groep ging een spelletje doen terwijl de andere groep gezellig zat te praten. Rond 0.30 uur hebben we ons bed opgezocht waarna we samen de Here gedankt hebben voor de mooie, indrukwekkende dag en een zegen gevraagd hebben over de nieuwe dag die zou komen.

Vervolg van de conferentie op zaterdag 14 maart 2009
8.00 uur. Opstaan en klaarmaken. Rond 8.30 begonnen we met de dagopening. Lofprijzing, bijbelstudie, gebed. Dit duurt tot 9.00 uur. Daarna hebben we een uur de tijd om te eten. Macaroni met vlees en wat brood stond er op het menu. Om 10.00 uur begon de volgende sessie. Deze zou tot 14.00 uur duren. Omdat we dit niet allemaal konden volgen besloten we om wat te gaan wandelen en ons terug te trekken voor bijbellezing en wat rust. Van 14.00 tot 15.00 uur aten we weer lekker gegeten.

Even ontspanning op zaterdagmiddag 14 maart 2009. Daags van te voren lag er nog veel sneeuw, het is nu allemaal weg.
 

Stoere jongens


Twee deelneemsters aan de conferentie.


Een ex-gevangene geeft ook een getuigenis op de conferentie.

Aanbidding
Vanaf 15.00 uur startte de volgende sessie. Een interactieve sessie waarin de jeugd aan de slag ging. Helaas had de spreker de bedoeling niet helemaal goed begrepen en het interactieve bestond vooral uit goed luisteren en stilzitten. Omdat we ook nu niet alles konden volgen bleven we er niet al de tijd bij zitten. Na het avondeten hebben we met elkaar onder leiding van het worshipteam een ongeveer 2 uur durende aanbiddingsdienst gehad. Gods naam grootmaken met liederen die we soms kennen, soms niet. Wat een enthousiasme proef je dan bij de jeugd.

Tijd voor lofprijzing onder leiding van de band.


Het Hollands drietal.

Spelletjes doen
Na de lofprijzing hebben de jongeren weer tijd voor zichzelf. Er worden een aantal gezamenlijke gezelschapsspellen gedaan waarbij wij van harte werden uitgenodigd om mee te doen.
Dit keer werd het later dan de avond er voor. Rond 3.00 uur zochten de laatsten hun bed op.

Samen een dierenspel doen.

De laatste ontmoeting op zondag 15 maart 2009
De dag begint op dezelfde wijze als de zaterdag. Rond 8.00 uur opstaan en klaarmaken. Om 8.30 begint de dagopening. Lofprijzing, bijbelstudie, gebed. Van 9.00 tot 10.00 uur hebben we de tijd om te eten. Dit keer o.a. baby pap. Helaas durft niet iedereen dit op te eten.
Wanneer we om 10.00 uur beginnen worden de sprekers bedankt en ontvangen zij allemaal een kado. Wij krijgen als dank een handdoek en een beker met daarop de tekst: “Ik en mijn huis, wij zullen de Here dienen”. Daarna krijgen wij de tijd om de spiegeltjes met de tekst “Spiegel van Gods liefde” uit te delen. Voor alle deelnemers hebben we 2 kaarten van gemeenteleden uit Lelystad. Deze worden enthousiast en dankbaar in ontvangst genomen. Een enkeling komt een 2e spiegeltje vragen voor een broertje of zusje thuis.

Een spiegel met daarop de tekst 'Spiegel van Gods liefde' in het Oekraiens. Een cadeau van de Lichtbrongemeente uit Lelystad voor de Oekraiense jongeren. Iedere jongere kreeg er één.


Het spiegeltje opengeklapt.


Foto van het programma van de conferentie in het Oekraiens (links).  En van het naambordje van de deelnemers (links). In dit geval van Gertjan Laan.


Cadeau van de organisatoren voor de sprekers.


Pastor Heero krijgt een aantal spiegels mee met de opdracht om die aan jonge christenen te geven in zijn eigen gemeente in Lviv.


Groepsfoto van de deelnemers (ongeveer 60) aan de jongerenconferentie.

Kerkdienst op zondag
Rond 11.45 uur vertrekken we met een bus naar de kerk. Natuurlijk danken we eerst met elkaar de Here voor de fijne dagen die we mochten hebben. Het worshipteam Almaz heeft in de kerk een actieve rol. We hebben een fijne dienst met onze broeders en zusters in de Oekraine. Na afloop van de dienst wordt ons gevraagd om nog iets te zeggen aan de gemeente en de deelnemers. We maken hier dankbaar gebruik van. We kunnen in alle eerlijkheid vertellen dat deze conferentie ons ook heeft veranderd en we wensen hen de zegen van de Here toe. Cor zorgt voor de vertaling van wat wij zeggen.

Ds. Slavik Murza, voorganger in Swaljawa. Een plaatsje in de buurt van Polyana.

In de kerk op zondagmiddag in Swaljawa..


De band Almaz begeleidt.

Terugreis 16 en 17 maart
Na de kerkdienst gaan we terug naar het hotel en moeten we onze spullen snel inpakken. De trein stopt slechts 2 minuten ditmaal en dan moeten we allemaal in de trein zitten. Gelukkig gaat dit allemaal goed. In de trein hebben we nog veel tijd om samen te genieten en foto’s te bekijken. Er worden nog vele fijne gesprekken gehouden in de trein en tot diep in de nacht spreken we met elkaar om daarna samen te bidden en de dag af te sluiten. We bidden vooral voor de broeders en zusters in de Oekraine. Dat ze vol mogen blijven houden en mogen leren hoe de Here hen wil gebruiken in zijn dienst.
De volgende morgen om 7.00 uur worden we gewekt. De trein zal om 7.30 in Kiev aankomen. Eindstation, dus even iets meer tijd om uit te stappen.

Op de terugreis. Lekker warm in de trein, maar erg gezellig.


Achttien uur uur in de trein zitten van Uzjgorod naar Kiev, een afstand van ongeveer 800 km.

Afscheid
In Kiev nemen we afscheid van de jongeren. Het was fijn om ze zo te mogen bemoedigen. Even hun leven in te stappen, hopenlijk iets achter te laten en heel, heel veel mee terug te krijgen.

Halleluja, dank U Here dat U ons zo gebruikte.
Dank U wel dat uw Geest zo in ons heeft mogen werken
en dank U wel dat we zelfs heel veel terug mochten ontvangen terwijl we dit helemaal niet verwacht hadden.

Bij Cor en Joke
Wij reizen door naar het huis van Cor en Joke waar we nog twee heerlijke dagen hebben en alle indrukken mogen verwerken. Bij Cor en Joke mochten we nog heerlijke momenten hebben. Wat is God groot dat hij hen ook op deze wijze wil gebruiken in dit tot in de wortels kapot gemaakte land. Here, geeft U hun elke dag weer kracht om door te zetten, want soms is het wel heel zwaar. Vooral als er weer allerlei tegenwerking komt. Maar Here, U bent betrouwbaar. Ontferm u over dit land. Aminj.

Op dinsdag 17 maart rond 22.30 uur mochten wij onze eigen vrouwen weer in onze armen sluiten. Dank u wel Heer Jezus, u bracht ons weer veilig thuis.

Lelystad, 4 april 2009
Juan Kleinleugenmors
Gertjan Laan