We zijn op weg naar de viering van Goede Vrijdag en Pasen. Al heel lang is dat in de christelijke kerk de tijd van het vasten. Wij zijn daar niet mee opgegroeid. In mijn jeugd was vasten iets dat alleen de roomsen deden. Tegenwoordig denk je misschien nog eerder aan de moslims. Maar de laatste tijd krijgt het vasten weer meer aandacht, ook in gereformeerde kring. Steeds meer christenen ontdekken dat vasten - als het op een goede manier gedaan wordt - past bij een levende geloofsomgang met God.
Er zou heel veel over te schrijven zijn. De bijbel geeft veel aanwijzingen, zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament. In twintig eeuwen kerkgeschiedenis is er veel over gedacht en geschreven. Ik wil een paar hoofdlijnen doorgeven.
Vasten is een manier om je op God te richten. Het helpt vooral om je te verootmoedigen, je klein te maken voor God. Vasten past bij het nadenken over schuld en straf, maar dus ook bij het overdenken van de grootheid van Gods genade en de diepte van de liefde van Christus die wilde lijden en sterven voor ons.
Vasten kan een hulpmiddel zijn bij het bidden, in het algemeen of vanwege een bijzondere aanleiding.
Vasten is een middel, geen doel. Het is zeker geen prestatie of iets waarmee je te koop gaat lopen. Het gaat niet om hoe goed jij aan het vasten bent. Vasten is juist alle concentratie richten op de Heer. Je niet laten afleiden door de dingen van het leven, maar leeg worden om voller te zijn van Hem.
Vasten kan in verschillende vormen. Het meest gebruikelijk is het vasten wat betreft eten en drinken. Dat kan in allerlei gradaties. Helemaal geen eten, of uiterst minimaal. Of soberheids-vasten, waarbij je alle extraatjes als koek, chips, beleg e.d. achterwege laat. Het is ook mogelijk om (daarbij) te vasten wat betreft andere dingen: geen TV kijken, seksuele onthouding, geen MSN, geen alcohol. Je kunt daarvoor een bepaalde periode kiezen of er een ritme van maken, bijvoorbeeld eens per week.
Vasten betekent sommige dingen achterwege laten, maar dan ook in plaats daarvan andere dingen wel doen: meer tijd voor het lezen in de bijbel, gebed, zingen e.d.
Vasten kun je alleen doen, maar het is bemoedigend om het samen te doen, binnen het gezin, met vrienden, als wijk of als gemeente.
Veel van deze gedachten heb ik geleerd uit een boek van ds. Jan-Willem Roosenbrand, Vasten (de Vuurbaak, 1997). Vanuit de gemeente kreeg ik het verzoek om hier iets over te schrijven. Zelf hebben we een keer gevast in de week van Goede Vrijdag en dat als waardevol ervaren. Ik geef één en ander door om eens te overwegen. Als er in de gemeente initiatieven zouden ontstaan om bijvoorbeeld in de stille week bepaalde vormen van vasten af te spreken, zou ik dat graag ondersteunen. Vooral in combinatie met de dagelijkse avond-vulling in de stille week kan het vasten een verrijking zijn van ons leven met Christus.
Reacties en suggesties zijn welkom via email: 
3 april 2006 | R.J.Vreugdenhil