Ieder jaar levert de talstelling hetzelfde probleem op: nadat er met moeite dubbeltallen zijn gesteld, worden enkele broeders verkozen, die dan na enkele weken bedanken voor de eer. Daarna kan er opnieuw begonnen worden met het hele proces. Daarom de volgende anekdote:

Er was eens een man die herder was. Ieder najaar, als de paars bloeiende heide volstroomde met toeristen, werd hij aangegaapt door natuurminnend Nederland. Soms bleef er afstand, soms kwamen de mensen dichterbij en knoopten ze een gesprek aan.

Toerist: “Dat zie je niet vaak meer, een herder”.
Herder: “Nee, niet veel mensen willen dit nog doen”.
Toerist: “Hoe bent u op het idee gekomen om herder te worden?”
Herder: “Het is een roeping. Ik heb altijd al van de schepping gehouden, en wat is er heerlijker dan met de dieren door de natuur te struinen?”
Toerist: “Wat is nu het mooiste van uw beroep?”
Herder: “Stel dat er een schaap verdwaald is en ik vind het, dan draag ik het op mijn schouders naar de stal…”
Toerist: “Zijn er ook dingen die u tegenstaan?”
Herder: “Nou, de vergaderingen, bijvoorbeeld over waar er wel en waar er niet gegraasd mag worden. Of overleg over hoe er wel en hoe er niet geblaat mag worden. Dat is zo tijdrovend. Ik heb ook nog een gezin.”
Toerist: “Hoe zou u dit dan liever zien?”
Herder: “Laat mij maar met de schapen werken, dan kan een ander zich bezig houden met het regelen van de verzorging van het gras. Met één avond per week kan ik prima herder zijn, en lijdt mijn gezin er niet onder.”

Laten we broeders roepen tot het ambt, maar vraag niet te veel, want anders krijg je deze reactie: ‘bèèh!’

reacties? debloemenkoning@hotmail.com

Afgelopen week ging ik een boodschap halen bij de Action. Buiten, bij de ingang, stond een man de daklozenkrant te verkopen. Een vrouw was met hem in gesprek en kocht een krant.

Ik bekeek het tafereel een tijdje. De man sprak alle voorbijgangers aan. Op een vriendelijke manier. En dat buiten bij -5 graden!  De meeste mensen liepen hem voorbij, zelf volgepakt met boodschappen, en keurden hem geen blik waardig. Sommigen mompelden een groet. Ongeïnteresseerd.

Ik vroeg me af hoe Jezus gehandeld zou hebben. Toch meer zoals die eerste vrouw. Oprecht geïnteresseerd. Toen bekroop me de gedachte: welke voorbijgangers zijn christen? Wat zouden we als christenen een verschil kunnen maken in de wereld. Gewoon met kleine dingen. Zoals het kopen van een straatkrant. Of het kopen van Fair Trade-producten of biologische groenten en vlees. Ik nam me voor ook zo’n krant te kopen.

Dat deed ik toen ik mijn boodschappen had gedaan. 2 euro. De man bedankte me uitvoerig. Toen ik wegging gaf hij mij meer dan ik hem gegeven had: “God bless you.”

De Bloemenkoning

 

Het maakt niet uit wat je kiest, maar met Wie je kiest! Dat was mijn conclusie in de vorige column (griepprik). Dit principe is ook volgens mij ook toe te passen in andere situaties. Wat kies je in bijvoorbeeld deze situaties:

•    Zing je wel of geen Opwekking in de kerk?

•    Ga je op zondag wel of niet uit eten?

•    Word je wel of geen ouderling?

•    Kies je voor het Greijdanus College of een andere school?

•    ...

Volgens mij hangt je leven er niet van af wat je precies kiest, maar of je God in je keuzes betrekt. Een bijbelse fundering voor deze stelling (waarbij je zelf de bijbelteksten even moet nalezen voor het juiste verband):

Romeinen 14: De een beschouwt bepaalde dagen als een feestdag, voor de ander zijn alle dagen gelijk. Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen.
Vrijheid dus, in Christus. Er zijn verschillende mogelijkheden. Concreet: het wel of niet vieren van het Kerstfeest of je eigen verjaardag staat je vrij.

1 Cor. 8: Eten wij niet, dan zal ons dat niet tot nadeel strekken; eten wij wel, dan zal ons dat niet tot voordeel strekken.  Maar let erop dat de vrijheid die u hebt geen struikelblok wordt voor de zwakken onder u.
De apostel Paulus schrijft dat het wel of niet eten van heidens offervlees niet uitmaakt. Maak je keuze met God, en houd rekening met zwakkeren in het geloof.

Hand. 5: Je had het immers niet hoeven te verkopen, en nu je het wel verkocht hebt, had je met de opbrengst toch kunnen doen wat je wilde? Wat heeft je bezield om je zo te gedragen? Niet de mensen heb je bedrogen, maar God zelf.
Ananias bedroog God door te doen alsof hij vrijgevig was. Het weggeven van geld was zijn keuze, maar de motivatie was verkeerd. Het gaat er dus om waarom je iets doet.

Bij het elkaar aanspreken op gedrag zou het goed zijn om te vragen om de motivatie. Waarom kies je dit? Is het een keuze die in gebed gemaakt is? Dan kun je elkaar er ook op aanspreken of je keuzes inderdaad in gebed gemaakt en in lijn met Gods Woord zijn.

Pas op: ik zeg niet: alles mag, want bovenstaande werkwijze zou heel veel gedrag kunnen goedpraten. ‘Ja, maar ik heb ervoor gebeden.’ Het werkt alleen als je de keuzes in echt geloof maakt, en die dus toetst aan de bijbel.

De Bloemenkoning
debloemenkoning@hotmail.com

Neem je de Mexicaanse griepprik wel of niet? Ik sprak verschillende gemeenteleden hierover en kwam tot een conclusie. Eerst de argumenten.

Tegen de griepprik:

“Ik geef mijn kinderen geen griepprik, want hij levert meer schade op dan dat het helpt. De griepprik bevat namelijk dierlijk DNA, niet-lichaamseigen stoffen dus. Dit wordt veroorzaakt doordat het griepvirus is ingespoten bij dieren, zodat die dieren antistoffen maken tegen de griep. Deze antistoffen worden weer gebruikt voor een vaccin voor mensen. Vol dierlijke rommel dus. Dat vind ik niet vertrouwd.”

“Ik laat me niet inenten, want het griepvaccin is onvoldoende getest. Ik ben bang voor de bijwerkingen en men weet niet wat de gevolgen zijn voor de lange termijn.”

“De griepprik bevat het verzwakte virus. Dus ik krijg ineens een griep in mijn lijf die ik anders misschien niet had binnengekregen. Daarnaast bevat het vaccin een heleboel gifstoffen. Je lichaam raakt die gifstoffen nooit meer kwijt. Liever niet dus!”

“De enige reden om kinderen de prik te geven, is dat er onvoldoende ziekenhuiscapaciteit is. Dus beter de kinderen inenten, dat voorkomt volle IC’s.”

“Geen inenting, want dat is nergens voor nodig. Ons leven is in Gods hand, en Hij beslist dus ook of onze kinderen ziek worden of niet. Wij hebben gebeden om Gods bescherming en verwachten het dus van Hem.”

Voor de griepprik:

“Beter voorkomen dan genezen. Dus een prik.”

“Ik zou het mezelf nooit kunnen vergeven als mijn kind niet is ingeënt en daardoor schade heeft”

“Er is door vakkundige mensen, die er voldoende verstand van hebben, hard gewerkt om een vaccin te vinden. Het enige doel is het beschermen van de bevolking. Dus nemen we zo’n prik.”

“Ons leven is in Gods hand, en Hij beslist dus ook of onze kinderen ziek worden of niet. Wij hebben gebeden om Gods bescherming en verwachten het dus van Hem. God geeft nu de middelen, we bidden om zijn zegen over dit vaccin.”

Ik heb totaal geen verstand van zit soort zaken. Onvoldoende onderlegd in de biologische achtergrond van de griep en het vaccin. Ook nog nooit in Mexico geweest. En er zijn vast meer argumenten te bedenken. Maar er valt me wel iets op: voor beide argumenten kun je de Naam van God gebruiken. Je kunt geen vaccin nemen en Gods bescherming gelovig verwachten (Hij die op Gods bescherming wacht...), maar ook wel inenten en Hem danken. Bij voor en tegen zijn er dus mensen die hun keuze niet zelf maken, maar zich afhankelijk weten van God.

Conclusie: het maakt dus niet uit wat je kiest, maar met Wie je kiest! Maak je keuze dus met Hem!

De Bloemenkoning

debloemenkoning@hotmail.com

“Stel je voor dat je in het café zit, Jezus komt terug en Hij treft je daar aan?”
“Als je in God gelooft, dan mag je niet naar die muziek luisteren.”
“Als je christen bent, dan heeft die vriendschap geen bestaansrecht, dan moet je op zondag tweemaal naar de kerk, en vul maar in...”

Met dit soort uitspraken werden we vroeger bang gemaakt. Wat miste ik de liefde, de genade, de vrijheid in Christus. Het komt zo Farizeïsch over, alsof je door je gedrag zelf de hemel kunt verdienen. Zo is het niet bedoeld! Sola gratia, door genade alleen zijt ge behouden.

Maar aan de andere kant: tegenwoordig mag je bijna nergens meer iets van zeggen. Stel je voor dat je tegen een zeer been schopt. “Wat heb jij met mijn gedrag te maken?” “Ik bepaal toch zelf wel hoe ik leef?” Ik ben er tegen aangelopen dat kerkleden mij raar aankijken als ik zeg dat ik bepaalde films niet kijk en sommige muziek niet luister.

Hoe leef je en waarom doe je dat? Welke keuzes maak je met welke redenen? Ik ben benieuwd hoe er in de gemeente gedacht wordt over verschillende onderwerpen. Welke keuzes jij maakt. Daarom een aantal situaties. Lees ze en reageer er op via debloemenkoning@hotmail.com . Reacties worden geplaatst, en zo kunnen we elkaar helpen bij het maken van keuzes.

•    De nieuwe game Wolfenstein is uit. Dit is een spel met als code 18 vanwege het gewelddadige karakter. Maar jij wilt graag de nieuwste spellen uitproberen. Wat doe je? Of: weet je wat je kinderen doen?

•    Je hebt de kans om een nieuw huis te kopen in de Landerijen, net iets groter en beter gelegen dan je oude. Het betekent echter wel dat je een tophypotheek moet nemen met enig risico. Ook zul je moeten bezuinigen op de goede doelen, want de tienden worden nu aan een nieuw huis besteed. Maar ja, daar werk je toch ook hard voor?

•    Het is mooi weer, de ochtenddienst heeft bijna twee uur geduurd, en nu, om vier uur, ben jij aartslui en je kinderen ook. Het is zo warm dat je bijna aan je tuinstoel gekleefd zit.

•    Als christen ben je rentmeester. Je kunt een verschil maken in de wereld, bijvoorbeeld door fair-trade-koffie en bio-producten te kopen. Dit betekent alleen dat je óf meer geld kwijt bent, óf minder moet kopen.

•    Vul het zelf maar verder in m.b.t. autogebruik, televisie kijken, muziekkeuzes, taalgebruik, enz.

Hoe bewust leef jij?

De Bloemenkoning

debloemenkoning@hotmail.com

 

Getuige zijn van God, hoe doe je dat? Afgelopen zondag (10 mei 2009) mocht Juan zijn getuigenis uitspreken in de kerk. Op deze site bespreek ik muziek van christenen die op hun manier proberen te getuigen (zie: muziekrecensies). Ik neem aan dat we allemaal in ons dagelijks leven ons best doen om te laten zien wie God voor ons is.

In alle drukte van het bestaan is het goed om regelmatig rust te nemen. Een goede manier is het maken een puzzel. Ook spellen van de firma Thinkquest, zoals bijv. Rush Hour, zijn tegenwoordig populair. Door te puzzelen denk je even niet na over de dagelijkse beslommeringen, je maakt je geest leeg, en tegelijkertijd stimuleer je het denken (heb je geen Nintendo voor nodig).

Op het internet kwam ik een hele bijzondere site tegen, www.pienterepuzzels.nl . Dit is de site van Ale Sytsma waar je allerlei spellen kunt bekijken. Maar dat niet alleen, onder het kopje ‘speel een spel’ kun je ook online denkspellen uitproberen. Dus wie tussen de drukte van werk en kerk wat ontspanning nodig heeft, kan hier terecht.

Maar dit is niet het enige. Onder het kopje ‘nadenkertjes’ kom je een verrassing tegen. De maker van de site, Ale Sytsma, blijkt namelijk te getuigen van God. Zijn nadenkertjes zetten je, door middel van puzzels, aan het nadenken over wie God eigenlijk is. Bijzonder, hoe iemand op zo’n manier kan getuigen van God.

Ik bid dat wij allen op onze eigen manier mogen getuigen. Veel puzzelplezier!

De Bloemenkoning

reageer via debloemenkoning@hotmail.com
 

In een vliegtuig hangen van die kotszakjes. Ook in touringcars kom je ze geregeld tegen. En sommige mensen nemen ze ook mee als ze een eind gaan reizen met de auto. Waarom? Tegen wagenziekte en luchtzakken. Het is bijzonder dat alle mensen die last hebben van deze kwaaltjes toch altijd weer op reis gaan. Waarschijnlijk is het reisdoel belangrijker dan de reis, en weegt de last ruimschoots op tegen de geneugten die in de verte liggen te wachten.

Ik pleit er voor om ook in de kerk kotszakjes mee te nemen. Want in een ware kerk moet een gezonde kotsneiging niet vreemd zijn. Waarom? Ik zal het u uitleggen.

Jezus moest lijden. Hebt u ooit een echte geseling meegemaakt? Gevoeld hoe de steentjes in de zweep niet alleen je huid, maar ook het vlees van je rug helemaal kapot maken? Leg daar dan die zware dwarsbalk op, en loop, uitgejouwd door een menigte, die heuvel op. Ik vind een splinter in mijn duim al pijnlijk. Hoeveel temeer spijkers door handen en voeten. Draag daar dan je hele gewicht aan. Ooit gezien? Wie kan een kruisiging bijwonen zonder te kotsen? Toch staat voorin de kerk dat kruis.

Jezus zegt: ‘ Wie niet zijn kruis op zich neemt en mij volgt, is mij niet waard. (Matt. 10:38)’ In de bijbel staat dat we als christenen wereldvreemd zullen zijn. Vreemdelingen en bijwoners, geheel anders. In de Hebreeënbrief wordt gerefereerd aan christenen die zelfs doormidden gezaagd werden. Jacobus werd gedood om het geloof, Stefanus gestenigd. Paulus en Petrus werden gekruisigd. En hebt u zich ooit afgevraagd waarom dat kruis bij een spoorwegovergang Andreaskruis heet?

Ook nu nog zijn er christenen die dit meemaken. Denk aan hen die leven onder de druk van communisme of islam. Aan hen die in hun familie alleen staan en belachelijk worden gemaakt door hun omgeving. Ver van ons bed?

Ik ben bang dat we ons hier te weinig druk over maken. We spreken en zingen te gemakkelijk over Gods liefde, maar beseffen we nog echt wat het Jezus kostte? Wat het geloofsgenoten kostte/kost? Wat het ons zou kunnen/moeten kosten?

Ik stel voor dat we in de kerk er meer bij stilstaan dat we moeten lijden om het evangelie. Want de weg naar het Leven is zwaar en roept kotsneigingen op. Toch gaan we op reis. Waarom? Het kotsen nu weegt ruimschoots op tegen de het Leven straks.

Tot besluit dit lied (Liedboek voor de Kerken 103):

De heiligen ons voorgegaan,
hebben hier niets verworven,
maar zijn aan’t einde van hun baan
als vreemdeling gestorven.
Maar zij geloofden dat Gods hand
Die hen tot daar geleid had
In’t beter, hemels vaderland
Een stad voor hen bereid had.
Geprezen zij zijn naam!
Hij deed hen veilig gaan!
Komt, zingen wij tezaam
Met alle heiligen!

Ooit had ik een poster van een band aan de muur hangen. Op een dag kwam iemand voor het eerst binnen en zei: ‘weet je wel wat daar hangt? Dat is een symbool van Satan!’ Hetzelfde werd verteld over muziek van Led Zeppelin en Queen: deze muziek bevat verborgen boodschappen waarin opgeroepen wordt tot verering van de duivel. Korte tijd later wezen enkele dames me op de gevaren van U2. Direct ging ik in de verdediging, want ik laat me niet zomaar vertellen wat ik wel of niet mag luisteren. Toch was ook mijn interesse gewekt, want boven alles wil ik God dienen, ook in mijn muziekkeuze. 

Welke muziek mag je luisteren? En wat zijn de gevaren van muziek? Eerst ben ik enkele boeken over dit onderwerp gaan lezen, (duistere ondertonen van muziek (H. van Zon en de kracht van muziek, R. Koops, bij mij te leen). De belangrijkste inhoud daarvan is het volgende:
Muziek is schepping van God, maar de Satan is van origine de engel van de muziek, die deze schepping heeft veranderd in een wapen ten verderve. Zo is de hele popmuziekscene ontstaan vanuit bands als The Beatles en The Rolling Stones, bands die hun ziel aan de duivel hebben verkocht en zich door hem laten inspireren. Zij, en een heleboel bands in hun kielzog, propageren een heidense, onchristelijke levensstijl in hun muziek en gedrag. Hier hoor je als christen verre van te blijven.
Daar tegenover staat de christelijke muziek, die tot doel heeft om God groot te maken. Meest gelezen conclusie: je mag alleen muziek luisteren die tot eer van God is.

Het kan echter nog extremer: Een kleine rondgang op het internet bracht me op de volgende site, waar zelfs van geaccepteerde christelijke muziek als Michael W. Smith werd verteld dat er satanische ondertonen in zitten: hier . Wie op Google de zoekopdracht ‘muziek verborgen boodschappen’ intypt komt veel meer van dit soort sites tegen, veelal fora, en er is zelfs een filmpje dat verborgen boodschappen in Opwekkingsmuziek laat zien!

Wat moeten we met al deze oproepen? Maar geen muziek meer luisteren, louter Psalmen zingen? En waar houdt het op? Mag ik nog boeken lezen, films kijken, op straat lopen? Je zou toch maar besmet raken!

Laten we er van uitgaan dat God de Schepper is van alles. Dan heeft Hij ook muziek gemaakt. We geloven dat de Heilige Geest de schrijvers van de bijbel inspireerde tot het schrijven van de bijbel. Zou Hij niet op dezelfde manier ook muzikanten inspireren om in iedere muziekstijl muziek te componeren tot eer van Hem en zijn Schepping? Daarom is het goed om naar muziek te luisteren die een christelijke achtergrond heeft.

Daarnaast zijn er ook genoeg niet-christenen die muziek maken. Is dit dan allemaal verkeerd? Ik denk van niet. Meestal zijn het gewoon mensen die, net als wij, op zoek zijn naar de waarheid, en dingen meemaken in het leven. Dit zetten ze om in muziek (dat heet kunst). Ook deze zoektocht kan mij inspireren. Zelf denk ik, als ik seculiere muziek luister, het evangelie van de bijbel er bij. Waar de artiest vragen stelt, heb ik soms een antwoord. Zo kan zelfs niet-christelijke muziek me dichter bij God brengen.

Er bestaat echter ook muziek die tegen God ingaat. Satan is ook realiteit, en gaat rond als een briesende leeuw, belust om te verslinden. Sommige bands brengen een boodschap die lijnrecht tegen God en de bijbel ingaat. Zoals je dat soort mensen ook in het dagelijks leven tegenkomt. Dit is muziek waarbij je je in een gevarenzone begeeft. Sta jij sterk genoeg in geloof om daar tegen te kunnen? Breng je anderen er mee in gevaar? Met dit soort muziek moet je heel erg oppassen, en het is beter om dit links te laten liggen.

Waar ligt de grens? Ik weet het niet. De een is sterker in geloof dan de ander. Muziek die voor mij goed is, kan voor iemand met een andere achtergrond tot aanvechtingen leiden: als jij dat kunt luisteren, kan ik dat ook, of: als ik geen verschil zie tussen een christen en een niet-christen, waarom zou ik dan gaan geloven? Ben jij in je muziekkeuze een getuige van Christus? WWJD (wat wil je draaien)?

Ik geloof dat iedere muziekstijl tot eer van God kan zijn. Maar door de invloed van de duivel zitten er in iedere stijl goede en verkeerde mensen. Het is zaak kritisch te zijn naar wat je luistert en ziet. Houd je stereo naast het licht van de bijbel, spreek er met anderen over en maak er een zaak van gebed van. Voor verdere tips: zie de recensies die ik op deze site plaats!

Ik ben benieuwd wat jouw mening is!

De Bloemenkoning
debloemenkoning@hotmail.com

• Eet ik niet teveel en wordt het niet eens tijd om uit te delen?
• Eet ik uit gewoonte, of omdat ik honger heb? (psalm 42, ‘Ja, ik dorst naar God’?)
• Hoe vaak is mijn eten fast-food? Neem ik nog de tijd voor God?
• Voel ik mij trouwens schuldig t.o.v. mensen zonder eten?
• Leef ik om te eten, of eet ik om te Leven?

Dankzij het irritante gezoem rondom mijn hoofd en bij tijd en wijle tot in mijn oor kon ik de slaap niet vatten. Hevig ontdaan zocht ik onder mijn kussen naar een vergeten zakdoek. Mijn ogen knipperden tegen het juist ontstoken licht. Vervelend, omdat ik de oorzaak van mijn onrust wilde zien. Ik speurde de muren en het plafond langs, ontdekte de mug, en bewoog mijn hand langzaam in de goede richting. Eén snelle beweging. Plat. Een vlek op het behang, en ik gleed in een heerlijke rust.

Ging men zo niet om met een man als Jeremia? Hij staat bekend als een onheilsprofeet. Zijn boodschap was niet gewenst. Liever ging men te rade bij anderen die zeiden wat men wilde horen. Jeremia was irritant, zoals een mug in je oor. Ze sloten hem op, gaven hem wat klappen en susten hun geweten.

Wat te denken van Jezus? Als er iemand een mug is, is hij het wel. Waar ik blij ben met de dood van een mug, zijn er bij Hem mensen die zich tot ver na zijn dood aan Hem irriteren. Eerlijk is eerlijk: als ik een mug doodsla, en hij vliegt weer verder, vind ik dat ook zeer irritant. Maar hoe vaak gebeurt het dat en mens sterft, wordt begraven, en dan opstaat?

Dit vind ik humor van God: juist door deze irritante Mug zullen wij tot zijn rust ingaan (lees de brief aan de Hebreeën).

Dat zeurderige stemmetje van binnen, is dat niet jouw eigen mug die jou wakker schudt? Een gemeentelid dat jou op je zonde wijst, is dat niet God zelf die zich bedient van een mug?

Hoe ga jij om met muggen?

De bloemenkoning juni 2008
debloemenkoning@hotmail.com

Twee schalen zette ik die morgen op tafel, een met drop en een met pepermunt. Als ware gereformeerde zei ik: ‘je mag onbeperkt eten van de pepermunt, maar van de drop blijf je af.’ (We weten allemaal: pepermunt geeft verfrissing, drop brengt de dorst. En: wit is zuiver, zwart is dood.)

Die avond ging ik tellen. Daarna riep ik: ‘Adam, Eva, waar zijn jullie?’

Toen ik ging slapen vroeg ik me af: ‘waarom heb ik die drop daar neergezet?’

Antwoorden uit de gemeente zou ik graag publiceren bij deze column. Reageer naar debloemenkoning@hotmail.com

De Bloemenkoning apr 2008

Stel dat een maniak met geel geverfde haren een film zou maken over onze groepering? Een mogelijk scenario:

Beeld 1: 12 heren, keurig in driedelig zwart, rond een tafel, heilig boek in drie delen (bijbel/kerkboek, aanvullende gezangen 1 en 2) voor zich, handen gevouwen luisterend. Kerkorde opengeslagen bij artikel 31, besprekend of het Opwekkingslied over de arend wel of niet toegestaan moet worden binnen de eredienst, of dat het beter voor votum of na zegen gezongen moet worden. En wat te doen met het instrumentaaltje tijdens de collecte?

Beeld 2: eredienst, lied zoveel, ‘Vader met geheven handen’ en ‘Vader vol van vrees en schaamte buigen wij voor U’ in combinatie met onze houding en psalm 150 i.c.m. ons orgel.

Beeld 3: ons diaconale denken om de nooddruftige mens - de collecte voor rente en aflossing. Het met de mond belijden van Maleachi 3, maar ondertussen? Weten we nog wat 10% is?

Dan is het gelukkig om te weten dat de maniak een karikatuur neerzet. Maar de maniak heeft natuurlijk wel een punt, al zijn we het niet met hem eens (idee: laten we ons schriftelijk in kranten en tijdschriften verweren en (sub)commissies in het leven roepen!).

Dan ben ik blij te weten dat in al de bovenstaande observaties één ding ontbreekt: de liefde. Ik heb geen gele haren en ik maak geen film, maar stel dat…

Beeld 1: 12 zorgzame heren die, biddend en tijd offerend, hun zorgen delen over de verschillende meningen over liedkeuze, en elkaar, maar bovenal God willen dienen. Zelfde geldt trouwens voor de muzikanten.

Beeld 2: een zaal vol mensen die vanuit de grond van hun hart God willen prijzen (zoom is in op wat gezichten). Ze zingen trouwens samen (totaalplaatje graag).

Beeld 3: de liefde in het geven voor Oekraïne, Tsjerobylkinderen, Driehoek, IDO, TU en kijk maar onder het kopje diaconie op de site voor de andere doelen. Alles wat gedaan wordt door al die vrijwilligers…

Laten we het goede behouden, en groeien daar waar nodig.

De Bloemenkoning apr 2008

De Bloemenkoning - mrt 08
Stil. Jarenlang ben ik stil geweest. Ik heb hier zelfs nog nooit gesproken. Geen woord kwam van mijn scherm. 

Tijd. Om een oude hobby af te stoffen. Als een oude trein weer uit de doos, begin ik weer te schrijven.

Waarom? Om mezelf te ontlasten? Om u te verblijden met mijn ontlasting? De dominee zaait, de herders begieten, dus laat ik maar bemesten.

Jacobus zegt dat de tong is als het roer van een schip. Gezien het voorgaande moet ik mijn woorden beter wegen. Niet de vele woorden zijn juist, maar de juiste… Maar dat is een oud gereformeerd cliché.

Toch gebruikt God juist het onaanzienlijke. Net wat je niet verwacht. Jesaja heeft het al over een man van smarten. Ziekte was hem niet vreemd, door mensen was hij onbemind. Gehaat, veracht, bespot, gekruisigd. Daardoor gebruikt om het goede te brengen.

Vanuit de hemel daalde Hij af in ons riool. Om onze bagger op zich te nemen. Opdat ik rein voor Hem verschijn.

            Zie mij dan staan- besmeurd
            Door schaamte rood gekleurd
            Laat m’in Uw bloed gewassen zijn
            Opdat ik rein voor U verschijn

            Zie Jezus staan- besmeurd
            Door wonden rood gekleurd
            U droeg mijn zonden en mijn pijn
            Opdat ik rein voor U verschijn